Nederland kent ruim 4600 begraafplaatsen. Daarvan is een deel gesloten (ca. 900) of nagenoeg geruimd (ca. 284). Ook zijn er nog ca. 870 verdwenen begraafplaatsen.
(bron Dodenakkers)
Gemeentelijke en bijzondere begraafplaatsen
In Nederland is alles over begraafplaatsen en crematoria geregeld in de Wet op de lijkbezorging. In deze wet worden twee soorten begraafplaatsen genoemd:


- gemeentelijke begraafplaatsen. Deze worden beheerd door een gemeente of meerdere gemeentes samen
- bijzondere begraafplaatsen. Deze worden beheerd door een religieuze gemeenschap (katholiek, hervormd, luthers, gereformeerd, joods, islamitisch), bedrijf / instelling of een ‘natuurlijk persoon’ (iemand die 18 jaar of ouder is).
Daarnaast wordt er onderscheid gemaakt in

- historische begraafplaatsen
- natuurbegraafplaatsen
- natuurlijke begraafplaatsen
- kloosterbegraafplaatsen
- familiebegraafplaatsen
- begraafplaatsen bij (psychiatrische) instellingen
- verloren kerkhoven
- buitenbegraafplaatsen
- gesloten begraafplaatsen
- geruimde of verdwenen begraafplaatsen
begraafplaatsen die na 1 januari 1829 buiten de bebouwde kom van een stad werden aangelegd. - dierenbegraafplaatsen
begraafplaatsen specifiek voor huisdieren - drenkelingenbegraafplaatsen
Begraafplaatsen voor drenkelingen, zoals Vredenhof op Schiermonnikoog Schiermonnikoog) - erebegraafplaatsen
Nationaal Ereveld Loenen - noodbegraafplaatsen
Begraafplaatsen om in noodgevallen (bijvoorbeeld bij te verwachten grote aantallen slachtoffers van oorlogsgeweld of epidemieën) te kunnen blijven begraven. Ook wel NN-velden genoemd. - oorlogsbegraafplaatsen